Kaya 4 x 4

Kaya’nın emekleme çabaları tam gaz devam ediyor. Bebekler genelde 6 ve 7. ayda serbest oturmayı öğrendikten sonra emeklemeye başlarmış. Bu evrede bebekler kafalarını dik tutabilir ve kol, bacak ve sırt kasları düştüklerinde kendilerini koruyacak kadar güçlenmiştir... E bi de emekleme yarışması varmış…çok çalışmak lazım çok…

Kaya PHELPS

Bugün Kaya Şifne termal otelinin havuzunda milli oldu. Maya gibi Kaya da suya bayılıyor.Maya Nisn başından beri burada havuza ve denize giriyor. Ben de ilk kulaçlarımı burada attım. Bu arada Maya'nın dermatiti yeniden akut. Bu nedenle ona Almanya'dan Laviden isimli bir güneş kremi getirttim. Atopik dermatitli ciltlerede test edilmiş ve "pekiyi" not almış...

İlk tıraş

"Saç diğer kıl kümelerine göre daha hızlı uzar. Saçın, büyüme hızı ortalama günde 0,3mm ile 0,4 mm'dir. Her saç kılının büyüme ve duraklama devreleri birbirinden bağımsız olduğu için bir kıl büyürken diğer kıl dökülebilir. Yeni doğan bebeklerde bütün kıllar aynı devrede bulunur. Bu sebeple 2-3 haftalık bebeklerde aniden saç dökülmesi görülür. 6 aydan sonra saçlar yetişkinlerin saç düzenine uyar." diye yazıyor Vikipedi de…Maya ve Kaya da aramıza katıldıklarında bol ve uzun siyah saçları ile bizi çok şaşırtmıştı ...Maya'nın saçı neredeyse hiç dökülmedi..ancak Kaya'nın yer yer açılmaları oldu...Maya’nın saçlarına kıyamadığımız için onları hala kesemiyoruz..ancak Kaya’nın ilk tıraşı çoktan gelmişti bile ….

İlk dişer - Yaşasın yemek yemek

Ajandamda 14 mart tarihine kaydetmişim, Tayfun’a göre 1 nisan. Her neyse, Kaya’nın dişleri çıktı! Hatta bugünlerde eline geçen her şeyi kemirmeye çalışıyor. Erkek çocuklarının ek gıda konusunda daha zor olabileceklerine dair ön yargılarım olduğundan, Kaya’ya 5. ayı biter bitmez sebze püresi vermeye başladım. Hatta işi abartıp “bundan sonra ne versen yer “ dedirtecek kadar tuhaf tadı olan hazır kavanoz mamalarının tümünü deneyerek yemek konusunda ufkunu açtım :D
Geçen hafta diğer öğünlere de başladığımızda her şeyi yalayıp yutuverdi..

Biz kaçtık

Çocuklar büyüyor ...uzun zamandır yazamıyorum...zira gündem çok kalabalıktı. Maya geniz eti ameliyatı oldu...ardından yine bir enfeksiyon..derken doktor okuldan almamızı önerdi...evde 2 çocukla baş edemeyince soluğu Alaçatı’da aldım...ve nisan başında 6 koca koli ile birlikte “çakma” taş evimize göç ettik. Burada hava şahane tabi. Maya da akranları ile oynasın diye sabahtan öğlene kadar buradaki ana okuluna gidiyor. Sınıfı 9 kişilik, ki bu şartları İstanbul’da arasan da bulamazsın, girişken tavırları ile de gelir gelmez çok da güzel adapte oldu, hatta okulunun 23 nisan gösterisine bile katıldı. Yeni arkadaşları ile birlikte babamın restoranında kahvaltı partisi bile yaptılar. Kaya ise 1 aydır katı gıdalara alışmaya çalışıyor ve her gün yeni bir numara ile hepimizi şaşırtıyor. Yani kısacası keyfimiz çok yerinde. Yemekler, hava ve insanlar şahane. Kısacası biz bu durumda Ekim ayına kadar İstanbul’da yokuz.

Panda kardeşliği

Bir süre önce Maya’nın anaokulundaki arkadaşlarının anneleri ile buluşup minik “pandaları” ve okullarını çekiştirmeye başladık. Dışarıda başlayan kahvaltı buluşmaları evlere kaydı ve 2-3 hafta bir buluşur hale geldik.
Bu hafta sonu Emre ve annesi Merve bizi ağırladı. 6 anne, 4 kız çocuğu 2 erkek çocuğu, 3 erkek bebek ve 1 bakıcı = 16 kişiyle evde şenlikli bir cumartesi günü geçirdik. Her ne kadar 5 dakikada bir, çeşitli vesilelerle, içerde çocuklara tahsis edilen 2 odaya müdahale etmek zorunda kalmış olsak da, Merve’nin nefis ikramlarının keyfini çıkarttık.
Aslında baştan hepimiz 6 çocuğun biraya gelmesinden doğabilecek kaosu düşünerek “bu iyi bir fikir miydi?” diye endişelerimizi dile getirmiştik ama günün sonunda onların ne kadar da çok eğlendiğini görünce …”iyi ki onları da bir araya getirmişiz” diye mutlu olduk.
Bu buluşmanın ardından benim 2 panda yavrum tam 3 saat süren derin bir öğlen uykusuna daldı..ne yalan söyleyeyim ben de bu sürede ancak kendime geldim. Bu vesileyle tüm anaokulu öğretmenlerinin önünde saygı ile eğiliyorum:D

Armut dibine mi düştü??

Görenler hep…”aaa ne kadar sana benziyor” diyor da….ben de bugün bu kolajı yaptım. Biri 17 Ekim 1973 yani 35 yıl önce ablamın 4.doğum gününde çekilmiş resmim ve tosun Kaya. Burada ikimiz tam 4 ay 11 günlüğüz…